Однажды во время прилива принесло очень много морских звёзд. Наступил отлив и огромное количество их стало высыхать на солнце.

Мальчик, гулявший по берегу, стал бросать звёзды в море, чтобы они смогли продолжить свой жизненный путь.

К нему подошёл человек и спросил:

— Зачем ты делаешь это? Ведь ты не сможешь спасти всех этих существ, большинство из них всё равно погибнет! Твои попытки ничего не изменят!

— Конечно, я не смогу спасти их всех…

Мальчик поднял следующую морскую звезду, на мгновение задумался, бросил её в море и сказал:

— Но, мои попытки изменят очень много… для этой звезды.

Մի օր մակընթացության ժամանակ շատ ծովային աստղեր բերեց: Մակընթացությունը եկավ, և նրանցից շատերը սկսեցին չորանալ արևի տակ։

Տղան, քայլելով ափով, սկսեց աստղերը նետել ծովը, որպեսզի նրանք շարունակեն իրենց կյանքի ճանապարհը։

Մի մարդ մոտեցավ նրան և հարցրեց. Ինչու եք անում? Ի վերջո, դուք չեք կարող փրկել այս բոլոր արարածներին, նրանցից շատերը, այնուամենայնիվ, կմահանան: Քո փորձերը ոչինչ չեն փոխի:

«Իհարկե, ես չեմ կարող բոլորին փրկել…» Տղան վերցրեց հաջորդ ծովաստղը, մի պահ մտածեց, նետեց ծովն ու ասաց:

– Բայց իմ փորձերը շատ բան կփոխեն… այս աստղի համար: