Шли два человека по улице. Один другому рассказывал о том, как он тяжело трудится для того, чтобы его жене было хорошо. В какой-то момент он остановился и, глядя на свои ладони с растопыренными пальцами, громко закричал:
— Я всё вот этими руками, этими руками заработал! А она думает, что это ей Бог дал!..
Какой-то прохожий, поравнявшись с ними, и услышав эту фразу, на ходу ответил:
— А почему бы и нет?..
Գնում էին երկու մարդ փողոցով:Մեկը մյուսին պատմում էր այն մասին, թե ինչպես է նա տանջվում ,որ իր կնոջ համար լավ լինի : Ինչ-որ մի պահ նա կանգնում է և նայելով իր ձեռքերին բացված մաերով,բարձր գոռում է.
-Ես ամեն ինչ այս ձեռքերով,այս ձեռքերով եմ վաստակել:Իսկ ինքը մտածում է ,որ աստվածն է տվել նրան:
Ինչ-որ անցորդ,հավասարվելով նրանց և լսելով այդ նախադասությունը,ոտքի վրա պատասխանեց:՞
-Իսկ ինչո՞ւ ոչ:
Մկրտիչ Համբարձումյան 